دادگوی جوان

داد بی دادی

بایگانیِ مه, 2011

مجازات قصاص، ظلم دوچندان بر آمنه


چند روزی است که افکار عمومی در گیر مسئله اجرای حکم قصاص پرونده اسید پاشی است.

برای روشن تر و منطقی شدن بحث نیاز است تا با سوالاتی موضوع مورد بحث مشخص شود ، بنظرم سوال اصلی این باید باشد که آیا انتقام فردی (قصاص) یا اساسا درگیر کردن قربانی با مسئله مجازات امری عادلانه است ؟ تا چه حد با مجازات شخصی و انتقام جویانه (قصاص) میتوان به هدف جرم زدایی از جامعه رسید؟

برای اینکه بتوانیم منطقی تر قضاوت کنیم بیایید از منظر آمنه به ماجرا نگاه کنیم ، به قطع یقین همگان بر سر وحشتناک و دردناک بودن اتفاقی که برای آمنه افتاد اتفاق نظر داریم جوانی و زندگی بر آمنه تباه شد ، تصور میکنم از بدترین بلاهایی است که برای یک انسان میتواند روی دهد که حتی از مرگ هم سخت تر هست اما مسئله دیگری که در حال حاضر آمنه با آن روبروست ، کیفر و مجازات جانی است فشار نظرهای مخالف و موافق اجرای حکم انتقام شخصی (قصاص) توسط آمنه .

 قانون اجرای حکم و مجازات جانی را گردن آمنه انداخته و جهنمی از نظرات موافق و مخالف برای این قربانی که رنج بسیاری کشیده درست کرده است.

بنظر من باید بحث روی این مسئله که آیا آمنه باید قصاص را اجرا کند یا نه را کنار بگذاریم آمنه با توجه به حقی که بموجب این قانون پیدا کرده حق داره هر تصمیمی که رضایتش رو جلب میکنه بگیره و نباید بر او خرده ای گرفت و به ناراحتی هاش افزود.

 بنظرم باید روی این مسئله بحث کنیم که آیا مجازات قصاص و خصوصی بودن دادگستری کمکی به جرم زدایی از جامعه و همچنین اجرای عدالت و رضایت خاطر قربانی می کند یا خیر؟ در این مورد قانون گذار ، قانون و دادگاه ساکت نشسته ، قربانی و جامعه را در بلاتکلیفی و رو در رویی با یکدیگرقرار داده تا به قولی عدالت اجرا و جرم از جامعه زدوده شود و توجهی به این مسئله ندارند که صرفا همین انداختن اجرای مجازات بر دوش قربانی نیز به درد رنجهای قبلی قربانی می افزاید و فایده ای در پیشگیری و جرم زدایی در جامعه نیز ندارد .

نمیگویم چه مجازاتی شود که خود این نیز بحثی مفصل میطلبد، میگویم اجرای حکم و انتقام شخصی را از دوش قربانی بردارید مجازاتی مناسب برای این جرم وحشیانه در قانون معین کنید تا ضمانتی برای جلوگیری از این اتفاقات وحشیانه شود و درد گرفتاری بیشتری برای قربانی درست نکنید محکومیت های مالی برای جانی معین کنید تا کمکی به درمان قربانی شود که حرکت و عدم نگرانی در درمان بهترین تسلی خاطر برای قربانیست .

زمانی که قانون جامعه پذیری پیدا کند و معین باشد سبب این همه دردسر و مشکلات روحی مضاعف بر قربانی نمیشود.

در مورد مجازات اسید پاشی با حبس ابد تعزیری با کیفیات مشدده و همچینین محکومیت های مالی جهت کمک به درمان قربانی به شدت موافق هستم .

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: